Dit jaar is Angelina Bentvelzen begonnen als medewerkster op het centraal secretariaat van onze parochie. Zij heeft Anita Petten opgevolgd. Tijdens een zonnige voorjaarsdag spraken wij Angelina op haar werkplek.
“Mijn functie is een soort olie op het secretariaat”
Angelina is geboren in Bilthoven en gedoopt in onze zusterparochie Martha en Maria. Zij is 65 jaar, getrouwd met Jan, moeder van twee volwassen kinderen en trotse oma van één kleinkind. Zij heeft onder andere een opleiding tot secretaresse en management assistent gevolgd. Sinds 1995 woont zij in Amersfoort, eerst in de wijk Zielhorst, later in Nieuwland. “Al gauw gingen wij samen op zoek naar een geloofsgemeenschap en kwamen we terecht bij de Sint Martinuskerk. Maar inmiddels kerken wij samen al weer vele jaren in het Brandpunt.” Voor Angelina voelt het bijzonder om nu zelf voor de parochie te werken. Op de vraag wat haar functie inhoudt, antwoordt zij: “Ik zie mijn functie als een soort olie. Wij zorgen dat de boel gesmeerd loopt, dat alle radertjes in elkaar passen en dat verschillende groepen met elkaar kunnen communiceren. Ook ondersteunen wij het pastorale team.” Dat werk bevalt haar uitstekend. “Ik vind het een ontzettend mooie baan. De sfeer is erg goed en ik heb lieve collega’s die mij op allerlei manieren ondersteunen. Er komt veel informatie op mij af en ik probeer alles zo goed mogelijk te regelen.” Ook kan zij nog regelmatig terugvallen op Anita Petten, die met haar ervaring een waardevolle vraagbaak blijft. Tegelijk leert Angelina iedere dag nieuwe dingen.
“Ik wil zorgen dat het goed loopt”
Op het secretariaat heeft Angelina te maken met allerlei contacten. Dat varieert van een doop tot een uitvaart, en alles wat daar tussenin zit. Daarnaast speelt de verhuur van locaties een belangrijke rol. Bij een doop maar met name bij een uitvaart moet vaak snel worden gehandeld. Er zijn veel mensen betrokken en er moet in korte tijd veel worden geregeld. “Een doop of uitvaart vindt maar één keer plaats; dan moet alles goed geregeld zijn. Dit geldt ook voor een Eerste Heilige Communie, vormsel en een huwelijk. Ik wil daar aandacht voor hebben, juist ook voor de details.” Vrijwilligers vervullen volgens haar een onmisbare rol binnen de parochie. “Er zijn vrijwilligers die voor de hele parochie werken. Dat varieert van lekenvoorgangers tot mensen die het Mirakelblad rondbrengen. Sommige vrijwilligers vervullen zelfs meerdere taken. Al die taken zijn belangrijk, tezamen zorgen die radartjes dat het grote geheel, de parochie, blijft draaien.” Die betrokkenheid is hard nodig, merkt zij op, nu het aantal pastores beperkt is.
“Bereikbaar voor wie ons nodig heeft”
Aan het einde van het gesprek vraagt Angelina aandacht voor een groep vrijwilligers die vaak buiten beeld blijft. “Wanneer een melding van een uitvaart binnenkomt, wordt dat in de ochtenden van werkdagen door het centraal secretariaat afgehandeld. In de middagen, tussen één en vijf uur en in het weekend wordt dat gedaan door vrijwilligers. Dit is een heel klein clubje uit de hele stad en mijn gedachte daarover is dat het erg fijn zou zijn als er meer vrijwilligers hieraan meedoen, zodat deze huidige vrijwilligers niet zo vaak aan de beurt zijn.” Daarmee onderstreept zij dat nieuwe vrijwilligers op verschillende plekken binnen de parochie welkom zijn. Angelina voelt zich inmiddels thuis binnen haar nieuwe functie. Zij gaat met plezier naar haar werk en waardeert de sfeer binnen de organisatie.
Tot slot deelt zij een gedachte die goed laat zien hoe zij naar mensen kijkt: “Ik zie ieder mens als een diamant. Aan die diamant zitten heel veel facetten die je niet allemaal kunt zien. Je ziet vaak maar een klein stukje van een mens. Maar als je een licht laat schijnen op een diamant, krijg je een regenboog aan kleuren terug.” Wij wensen Angelina veel succes en werkplezier toe. Moge zij zich nog lang als een vis in het water voelen binnen onze parochie.