Op zondag 6 juni jl. werd in de Sint Martinuskerk te Hoogland plechtig het Hoogfeest van het Heilig Lichaam en Bloed van Christus (Sacramentsdag) gevierd. De celebrant in deze viering was mgr. mr. drs. Th.C.M. Hoogenboom, hulpbisschop van Utrecht, geassisteerd door permanent diaken J.F.C. Sieraal. Na afloop van de viering spraken we met hulpbisschop Hoogenboom.

Dankbaarheid
Op 13 februari 2010 ontving mgr. Hoogenboom samen met mgr. Woorts in de Utrechtse Sint Catharinakathedraal de bisschopswijding uit handen van aartsbisschop Eijk. Mgr. Hoogenboom: ”Aan de priesterwijding gaan vele jaren van het onderzoeken van je roeping, van theologiestudie en van persoonlijke en priesterlijke vorming vooraf. De bisschopswijding overkomt je in zekere zin en ligt eigenlijk in het verlengde van de beloften die ik heb gedaan bij mijn priesterwijding.” Voorafgaand aan zijn theologiestudie en priesterlijke vorming aan de Katholieke Universiteit te Utrecht en de Priesteropleiding Ariënskonvikt studeerde mgr. Hoogenboom Nederlands recht aan de Rijksuniversiteit Utrecht.
Mgr. Hoogenboom komt uit een kerk betrokken katholiek gezin en hij is zijn ouders en familie dankbaar voor wat ze hem hebben meegegeven. Vanuit zijn betrokkenheid als vrijwilliger in de parochie St. Jan de Doper te Montfoort groeide zijn verlangen om priester te worden. Hij werd op 25 september 1999 priester gewijd. Een van de medewijdelingen toen was de latere pastoor van de parochie Onze Lieve Vrouw van Amersfoort drs. J. Nguyen Thanh Tuan.


Het sacrament als zichtbaar teken van Gods liefde

In dit gesprek keken we ook even terug op zijn homilie, waarin mgr. Hoogenboom onder meer de persoon en het leven van Titus Brandsma O.Carm. in herinnering riep. Vóór de Tweede Wereldoorlog was hij hoogleraar wijsbegeerte en mystiek aan de toenmalige Katholieke Universiteit Nijmegen. Gedurende de Tweede Wereldoorlog kwam hij heldhaftig op voor de persvrijheid van de rooms-katholieke journalisten en dagbladen. In zijn gevangeniscel te Scheveningen schreef hij Titus Brandsma februari 1942 een gedicht waarin hij getuigde van zijn innige vriendschap met Jezus Christus. Hij wist de Heer bij zich te midden van de beproevingen die hij onderging. Hij stierf op 26 juli 1942 in het concentratiekamp Dachau en werd in 1985 in Rome door Paus Johannes Paulus II zalig verklaard. Op dit moment loopt er een proces tot zijn heiligverklaring.
In zijn homilie verklaarde Mgr. Hoogenboom dat in deze coronatijd veel mensen de mogelijkheid missen om iemand, bijvoorbeeld door een omhelzing of een knuffel, een zichtbaar teken van liefde, vriendschap en betrokkenheid te geven. Dat is ook het wezen van het sacrament; het is een zichtbaar teken van Gods liefde waardoor Zijn genade wordt aangeduid en bemiddeld.
De viering van Sacramentsdag in de Sint Martinuskerk was bijzonder voor hem. Mgr. Hoogenboom: “Na afloop vertelden diverse parochianen mij dat zij het jammer vonden dat Sacramentsdag dit jaar niet zoals gebruikelijk uitbundig gevierd kon worden, met een mooie processie door de pastorietuin, met muziek, bruidjes en een bloemenhulde aan het Allerheiligst Sacrament. Maar dankzij de inspanning van vele vrijwilligers kon dit hoogfeest toch mooi gevierd worden, samen met de aanwezige parochianen in de kerk en degenen die via de livestream biddend verbonden waren.”

“Parochianen vertelden mij dat zij zich in de Sint Martinuskerk te Hoogland thuis en welkom voelden.”
Tot slot vragen we mgr. Hoogenboom, hoe hij deze viering van Sacramentsdag beleefd heeft. Mgr. Hoogenboom: “Paus Johannes Paulus II schreef in 2003 zijn Encycliek “Ecclesia de Eucharistia”, waarvan de centrale boodschap is dat de Kerk leeft van de Eucharistie. Met Sacramentsdag vieren we dat God mens is geworden in Jezus Christus en dat Hij zichtbaar en tastbaar in ons midden is in het sacrament van de Eucharistie. Het deed mij daarom goed dat zoveel parochianen in de kerk en via de livestream met zoveel devotie aan deze viering deelgenomen hebben. Ook de gelovige verbinding die er vanuit het eucharistisch centrum is met de andere geloofsgemeenschappen van de parochie Onze Lieve Vrouw van Amersfoort deed mij goed. Meerdere parochianen zeiden mij na afloop van deze viering van Sacramentsdag dat ze speciaal hiervoor vanuit een andere geloofsgemeenschap van de parochie Onze Lieve Vrouw van Amersfoort naar het eucharistisch centrum waren gekomen. Zij vertelden mij ook dat zich hier thuis en welkom voelden.”


Trouw en hoop

Aan het eind van dit interview valt het oog van de interviewer op de bisschopsring van Mgr. Hoogenboom. Desgevraagd zegt hij daarover: “Deze ring heb ik tijdens mijn bisschopswijding uit de handen van de wijdende bisschop ontvangen. De ring is een zichtbaar teken dat ik trouw heb beloofd aan Christus en Zijn Kerk. Je ziet in deze ring het Christusmonogram, dat ook wel het Chi-Rho teken wordt genoemd. Dit monogram is een combinatie van de eerste twee letters X (Chi) en P (Rho) van het Griekse woord “Christus” dat zoals bekend “Gezalfde” betekent. De bisschopsring die ik iedere dag draag herinnert mij voortdurend aan de taken die bisschop in trouwe dienst aan de Heer mag verrichten op het terrein van de verkondiging van het geloof, de sacramentenbediening en het kerkelijk bestuur. Het Christusmonogram is trouwens afgebeeld op een groene steen. Groen is onder meer de kleur van de Hoop, naast het Geloof en de Liefde een van de drie goddelijke deugden.”

De Sacramentsdagviering
Bekijk hier de totale viering van zondagmorgen 6 juni terug.